English | فارسی

10 نکته برای کسانی که به‌تازگی متوجه ابتلای خود به اسکلروز چندگانه شده‌اند – بخش اول

به‌تازگی متوجه ابتلای خود به اسکلروز چندگانه شده‌اید؟ این نکات می‌تواند به شما کمک کند تا برای مواجهه علائم ام.اس.، درمان آن و غیره آماده باشید.

نکاتی مفید برای کسانی که به‌تازگی متوجه ابتلای خود به اسکلروز چندگانه شده‌اند

تشخیص اسکلروز چندگانه می‌تواند ترسناک باشد و باوجوداینکه ممکن است احساس تنهایی کنید اما این‌طور نیست.
اسکلروز چندگانه، رایج‌ترین بیماری عصبی در بین جوانان است که معمولاً بین 20 تا 40 سالگی بروز پیدا می‌کند. تقریباً 400,000 نفر در ایالات‌متحده و 2.3 میلیون نفر در سراسر جهان مبتلا به ام.اس. هستند طبق آمار انجمن ملی اسکلروز چندگانه، در هر ساعت، یک نفر خبر ابتلای خود را به ام.اس. دریافت می‌کند. خبر خوب: علائم ام.اس. را معمولاً می‌توان با موفقیت کنترل کرد.
دکتر ویلیام شرماتا، پرفسور بازنشسته نورولوژی بالینی در مدرسه پزشکی میلر در دانشگاه میامی فلوریدا می‌گوید: «امروزه ابتلا به ام.اس. با گذشته فرق دارد زیرا امروزه چند نوع درمان تازه و امیدوارکننده برای آن وجود دارد که با انجام آن‌ها، می‌توان علائم ام.اس. را به‌خوبی کنترل کرد.»

روش‌هایی برای کنار آمدن با تشخیص اسکلروز چندگانه

اگر به‌تازگی متوجه شده‌اید که مبتلا به ام.اس هستید، این نکات به شما کمک خواهد کرد که آن را کنترل کنید.
1. تا جایی که می‌توانید درباره‌ام.اس. اطلاعات به دست آورید و دانش خود را بالا ببرید. افسانه‌ها و تصورات غلط زیادی درباره‌ام.اس. وجود دارد و اگر از واقعیت ام.اس. اطلاعی در دست نداشته باشید، تشخیص این بیماری ترسناک‌تر از آنچه باید باشد خواهد بود. ام.اس. یک بیماری خودایمنی مزمن است که سیستم عصبی مرکزی را تخت تأثیر قرار می‌دهد. این بیماری در اثر حمله سیستم دفاعی به میلین ایه محافظ اطراف فیبرهای عصبی در مغز و نخاع بروز پیدا می‌کند. میلین از بین می‌رود و جراحت‌های بافت‌های سخت جای آن را می‌گیرد و برخی از اعصاب بنیادین آسیب می‌بینند. اما ام.اس. تقریباً هرگز منجر به مرگ نمی‌شود و بسیاری از افرادی که مبتلا به آن هستند هرگز به صندلی چرخ‌دار نیاز پیدا نمی‌کنند. پزشکتان می‌تواند آخرین اطلاعات و دستاوردها را درباره‌ام.اس. و روند بیماری شما در اختیارتان قرار دهد. انجمن ملی‌ام.اس. و آکادمی نورولوژی هم منابع قابل‌اطمینانی هستند.
2. از قطعی بودن تشخیص بیماری‌ام.اس. خود اطمینان حاصل کنید. تشخیص بیماری‌ام.اس. بسیار دشوار است بنابراین برای رسیدن به تشخیص قطعی باید صبر و تحمل داشته باشید. آزمایش‌های زیادی برای تشخیص آن انجام می‌شود، ازجمله تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI)، پتانسیل‌های برانگیخته (EP)، آنالیز مایع نخاعی و آزمایش عصبی. طبق آخرین معیارها، پزشکتان برای تشخیص ام.اس. باید همه موارد زیر را انجام دهد:
پیدا کردن جراحت در دو ناحیه مختلف سیستم عصبی مرکزی
پیدا کردن شواهدی مبنی بر اینکه‌ این جراحات حداقل به فاصله یک ماه از یکدیگر ایجاد شده‌اند
حذف کردن احتمال وجود بیماری‌ها و تشخیص‌های دیگر
بسیاری از افراد با فهمیدن تشخیص قطعی‌ام.اس. خیالشان راحت می‌شود زیرا حداقل نامی برای علائم غیرقابل توضیح آن‌ها وجود دارد.
3. بدانید که علائم ام.اس. غیرقابل‌پیش‌بینی هستند. علائم ام.اس. در هیچ دو نفری دقیقاً مثل هم نیست و ممکن است علائم ام.اس. در خود شما هم متغیر باشد. برخی از علائم ام.اس. عبارت‌اند از: بی‌حسی، تاری دید، عدم تعادل، عدم هماهنگی اعضای بدن، لکنت، رعشه، خستگی شدید، مشکلات حافظه، اختلال در عملکرد مثانه، فلج، کوری و غیره. اما این علائم، غیرقابل‌پیش‌بینی هستند. دکتر شرماتا می‌گوید: «در طول دوره این بیماری، برخی علائم می‌آیند و می‌روند اما برخی از آن‌ها طولانی‌مدت هستند. این علائم برای هر بیماری متفاوت است.»
4. درمان ام.اس. را عقب نیندازید. هدف درمان ام.اس.، کنترل علائم و ارتقای کیفیت زندگی بیمار است. پس‌ازاینکه متوجه ابتلای خود به ام.اس. شدید، در اسرع وقت درمان خود را شروع کنید. داروهای تأییدشده‌ای وجود دارد که روند پیشرفت ام.اس. را کند یا تعدیل می‌کند و میزان تکرار و شدت حملات ام.اس. را کاهش می‌دهد. دکتر شرماتا می‌گوید: «اگر درمان را در مراحل ابتدایی بیماری آغاز نکنید، پیشرفت می‌کند شاید به معلولیت بینجامد.»

برچسب ها: ,