English | فارسی

انتقال خون برای درمان بیماری کم‌خونی داسی شکل

انتقال خون فرآیندی است که طی آن، فردی (دریافت‌کننده) از فرد دیگر (اهداکننده) خون سالم دریافت می‌کند. خون اهداشده قبل از مصرف به‌دقت آزمایش می‌شود تا ناقل بیماری نباشد.

انتقال خون برای درمان بیماری کم‌خونی داسی شکل

در طول فرایند انتقال خون، فردی (دریافت‌کننده) از فرد دیگر (اهداکننده) خون سالم دریافت می‌کند. خون اهداشده قبل از مصرف به‌دقت آزمایش می‌شود تا ناقل بیماری نباشد. خون دریافت‌کننده قبل از فرایند انتقال خون، به‌دقت آنالیز می‌شود (با استفاده از گروه خونی) تا خون اهداکننده بیشترین مطابقت را به خون دریافت‌کننده داشته باشد.
خون به‌آرامی طی 1 تا 4 ساعت درون رگ ساعد تزریق می‌شود (به‌غیراز مواقع اضطراری که این زمان کوتاه‌تر است).
انتقال خون می‌تواند:

  • عارضه ناگهانی یا کوتاه‌مدت مرتبط با بیماری کم‌خونی داسی شکل را درمان کند.
  • عوارض شدید بیماری کم‌خونی داسی شکل را درمان کند.
  • از عوارض شدید بیماری کم‌خونی داسی شکل جلوگیری کند.
  • ریسک سکته در نوزادان و کودکان را کاهش دهد.

انتقال خون معمولاً برای درمان دردهای ساده یا کم‌خونی خفیف تا متوسط به کار نمی‌رود.

پس از درمان باید انتظار چه چیزی را داشته باشید

پس از انتقال خون، پزشکان فرد را تحت نظر می‌گیرند تا واکنش منفی او را فوراً تشخیص دهند.
شاید پزشک جمع شدن آهن اضافه در خون شما را بررسی کند. این اتفاق زمانی می‌افتد که فرد به‌دفعات زیاد خود دریافت کند.

چرا انتقال خون انجام می‌شود

انتقال خون، مقدار گلبول قرمز هموگلوبین S را در بدن کاهش می‌دهد. وقتی سلول‌های هموگلوبین S داسی شکل در جریان خون کمتر باشند، احتمال کمتری وجود دارد که متراکم شوند و رگ‌های خون را مسدود کنند.
انتقال خون، تعداد گلبول‌های قرمز نرمال را در بدن افزایش می‌دهد و درنتیجه ذخیره اکسیژن بدن بیشتر می‌شود.

کم‌خونی

برخی عوارض ناگهانی بیماری کم‌خونی داسی شکل موجب کاهش خطرناک گلبول‌های قرمز می‌شوند (کم‌خونی شدید). اگر این عوارض شدید باشند (مثل خونریزی طحال، سندرم حاد قفسه سینه و بحران آپلاستیک)، باید با انتقال خون درمان شوند وگرنه کشنده خواهند بود.
کم‌خونی حاد مزمن در اثر نارسایی کلیه باید با روش انتقال خون متناوب درمان شود.

جراحی

افرادی که مبتلا به بیماری کم‌خونی داسی شکل هستند پس از بیهوشی عمومی و جراحی در خطر مشکلات مرتبط با این بیماری و سندرم حاد قفسه سینه هستند. انتقال خون قبل از جراحی می‌تواند از این عوارض جلوگیری کرده یا آن‌ها را درمان کند.

عوارض ناشی از کم‌خونی داسی شکل گلبول قرمز

انتقال خون می‌تواند سندروم حاد قفسه سینه و زخم پا را درمان کند.
انتقال خون مکرر شاید به جلوگیری از سکته در کودکانی که قبلاً این تجربه را داشته‌اند یا کودکانی که در معرض ریسک بالای سکته هستند، کمک کند.

کارآمدی این روش چقدر است

انتقال خون درمان مؤثر و اثبات‌شده‌ای برای برخی عوارض بیماری کم‌خونی داسی شکل است.
انتقال خون، ریسک برخی از عوارض کم‌خونی داسی شکل و علائم کم‌خونی حاد را کاهش می‌دهد.
انتقال خون به جلوگیری از وقوع اولین سکته در کودکانی که کم‌خونی داسی شکل دارند کمک می‌کند. انتقال خون به جلوگیری از سکته دوم در اکثر کودکان کمک می‌کند اما برخی کودکان که مکرراً خون دریافت می‌کنند هم سکته دوم آ تجربه می‌کنند.

ریسک‌ها

فردی که مکرراً خون دریافت می‌کند به‌تدریج آهن بسیار زیادی در بدنش ذخیره می‌شود. سطح بسیار بالای آهن موجب هموکروماتوز می‌شود که در صورت عدم درمان، مرگ‌آور خواهد بود.
درمان کی‌لیت می‌تواند به بدن کمک کند تا آهن اضافی را دفع کند.
فردی که مکرراً خون دریافت می‌کند، ممکن است آنتی‌بادی‌هایی علیه خون اهداکننده تولید کند. به این فرایند، آلوآمونیزاسیون می‌گویند. آلوآمونیزاسیون، تکرار انتقال خون را دشوار می‌کند. از هر 4 بیمار که کم‌خونی داسی شکل دارد و مکرراً خون دریافت می‌کند، 1 نفر دچار این عارضه می‌شود.
اگر گروه‌های خونی اهداکننده و دریافت‌کننده یکسان نباشند، بدن واکنش نشان می‌دهد. این واکنش می‌تواند فوراً یا چند روز بعد اتفاق بیفتد. واکنش‌های حاد می‌توانند خفیف (تب، لرز و جوش) یا شدید (شوک، کم‌خونی شدید، درد و مرگ) باشند.
خون اهدایی قبل از استفاده برای تشخیص بیماری آزمایش می‌شود. انتقال بیماری از طریق خون اهدایی بسیار نادر است.

به چه چیزی فکر کنید

اگر مکرراً خود دریافت می‌کنید، باید به‌طور مرتب خون خود را برای وجود آهن اضافی آزمایش کنید.
باوجوداینکه انتقال خون، درمان مؤثری برای عوارض ناشی از کم‌خونی داسی شکل است اما انتخاب این درمان بسیار گزینشی صورت می‌گیرد. ریسک بروز هموکروماتوز و آلوآمونیزاسیون در صورت دریافت مکرر خون به حدی است که این درمان بیشتر برای عوارض شدید و دارای ریسک بالا انجام می‌شود.

برچسب ها: ,