English | فارسی

درد زایمان: منتظر چه چیزی باشیم و آنچه نباید فراموش کنیم – بخش دوم

در بخش اول از این مطلب اشاراتی به درد زایمان و فرایند این درد داشتیم. در این بخش نیز به ادامه‌ی این موارد می‌پردازیم.

درد زایمان: منتظر چه چیزی باشیم و آنچه نباید فراموش کنیم - فارمد

فرایند درد زایمان – مرحله دوم و تولد

وقتی دهانه رحم کاملاً گشاد می‌شود، مرحله دوم درد زایمان شروع می‌شود. اکنون زمانی است که انقباض‌ها دیگر دهانه رحم را باز نمی‌کنند بلکه جنین را به سمت واژن و بیرون بدن هل می‌دهند. اکثر زنان در طول این مرحله، این انقباض‌ها را قدرتمند توصیف می‌کنند و بیشتر احساس فشار دارند تا درد.
انقباض‌ها در طول مرحله هل دادن معمولاً غیرارادی هستند. مجبور نیستید نقش فعالی در هل دادن جنین به بیرون داشته باشید اما هر زمان که انقباض صورت گرفت، با بدن خود همکاری کنید. همزمان با حرکت سر جنین به سمت لگن و واژن، فشار را احساس خواهید کرد.
به مثانه و روده فشار وارد می‌شود و رباط‌ها برای باز کردن فضا کشیده می‌شوند. دنبالچه از جلوی راه کنار می‌رود. این تغییرات در عملکرد بدن منجر به احساس‌های مختلفی مانند ناراحتی، فشار و حتی درد می‌شوند.
مرحله دوم درد زایمان کمی طول می‌کشد تا واژن و پرینه فرصت کافی برای به‌آرامی کشیده شدن را داشته باشند. این فرایند، احتمال پاره شدن و آسیب رسیدن به کف لگن را کاهش می‌دهد.
دقایق نهایی درد زایمان و تولد، احساسات جدیدی ایجاد می‌کند. پرینه، ناحیه بین واژن و مقعد، کشیده می‌شود تا سر نوزاد را جای دهد. اگر انگشتان خود را در اطراف دهان قرار دهید و به شدت بیرون بکشید، می‌توانید متوجه شوید که احساسی که پرینه هنگام عبور سر نوزاد تجربه می‌کند چیست.
معمولاً به این حس، «حلقه آتش» می‌گویند که مانند سوزش است. معمولاً این مرحله بسیار کوتاه است و به‌محض اینکه بزرگ‌ترین بخش سر نوزاد بیرون می‌آید، تمام می‌شود.

چه چیزی ادراک درد را افزایش می‌دهد؟

در طول درد زایمان دوست داریم تولید اکسی‌توسین و اندورفین افزایش یابد. این دو هورمون بر انقباض‌های مؤثر (آن‌هایی که درد زایمان را به سمت تولد هدایت می‌کنند) تأثیر می‌گذارند و ادراک درد را در ما تغییر می‌دهند.
اینکه چگونه درد را احساس کنید به عوامل مختلفی بستگی دارد:

  • تجربیات قبلی درد
  • اعتمادبه‌نفس
  • محیط اطراف و حمایتی که دریافت می‌کنید
  • باورهای اجتماعی و فرهنگی درباره درد زایمان

باید بدانید که فرهنگ زایمان امروزی بر این ایده استوار است که زنانی که درد کمی در طول زایمان دارند نسبت به زنانی که درد زیادی را تجربه می‌کنند، زایمان «بهتر» یا مثبت‌تری خواهند داشت.
اما درد زایمان با دردهای دیگر متفاوت است. این درد در اثر جراحت نیست بلکه بدن آن را با هدفی ویژه ایجاد می‌کند. درد می‌تواند راهنمایی برای تغییر وضعیت‌ها باشد، برای ایجاد انقباض‌های مؤثرتر و برای کمک به جنین برای قرار گرفتن در وضعیت تولد.
درد حتماً نباید با رنج همراه باشد. زنانی که به‌خوبی با انقباض‌های خود کنار می‌آیند معمولاً احساس توانمندی و رضایت بیشتری دارند. اگر شرایط درد زایمان طبیعی مهیا شود، نه‌تنها درد زایمان سالمی به وقوع خواهد پیوست، بلکه مادر فرصت می‌یابد تا ارتباط مثبتی با دردش برقرار کند. او کمتر بدن خود را سفت می‌کند و کمتر ادراک درد را افزایش می‌دهد.

آنچه نباید فراموش کنیم

  • انقباض‌ها الگوی منظمی دارند که در بین آن‌ها یک تا دو دقیقه معمولاً بدون درد وجود دارد. یعنی شما می‌توانید هر انقباض را پیش‌بینی کنید و آمادگی آن را در خود ایجاد کنید و بین انقباض‌ها استراحت کنید.
  • به‌تدریج شدت می‌گیرد: انقباض‌ها تقریباً همیشه به‌صورت خفیف آغاز می‌شوند و به‌تدریج طولانی‌تر، قوی‌تر و با فاصله کمتری از هم اتفاق می‌افتند درنتیجه زمانی در اختیار شما قرار می‌دهند تا خود را با آن‌ها تطبیق دهید.
  • خودش محدود است: وقتی درد زایمان فعال آغاز می‌شود، به‌ندرت 24 ساعت طول می‌کشد.

اکثر زنان امیدوارند که درد زایمانشان زیاد دردناک نباشد اما نمی‌دانند که خودشان تأثیر بسزایی در دردی که خواهند داشت یا اینکه درد نداشته باشند، دارند.

برچسب ها: