English | فارسی

زایمان طبیعی یا سزارین؟ – مزایا و معایب – بخش اول

زایمان طبیعی و سزارین هر کدام مزایا و معایب خاص خود را دارد. در این مطلب قصد داریم تا مزایا و معایب زایمان طبیعی را بررسی کنیم.

زایمان طبیعی یا سزارین؟ - مزایا یا معایب- فارمد

زایمان طبیعی

مزایای زایمان طبیعی

  • روش طبیعی‌تری برای زایمان است. فرزند شما به‌صورت طبیعی و بدون دخالت‌های پزشکی می‌تواند متولد شود. زایمان با گشادشدن رحم آغاز می‌شود و تولد کودک پایان می‌گیرد.
  • زنان پس از عمل زایمان به‌صورت طبیعی احساس توانمندی و موفقیت خواهند داشت. آن‌ها در تجربه تولد کودک، مشارکت فعالی دارند. آن‌ها باید برای کمک به بیرون آمدن کودک از کانال تولد و پا گذاشتن در این جهان، فشار وارد کنند.
  • بستری کوتاه‌تر پس از زایمان طبیعی (24 تا 48 پس از زایمان در بیمارستان خواهید بود).
  • دوران بهبود زایمان طبیعی سریع‌تر است و درد پس از زایمان کمتری دارید.
  • احتمال بروز برخی مشکلات تنفسی ازجمله تاکی‌پنه گذرای نوزادی یا TTN (مایعات در ریه‌های نوزاد) کمتر است. TTN جدی نیست و طی 2 تا 3 روز درمان از بین می‌رود. این مشکل در کودکان نارس و کودکان کاملی که با روش سزارین به دنیا می‌آیند بیشتر دیده می‌شود.
  • زایمان طبیعی احتمال TTN را کاهش می‌دهد زیرا فشار ناشی از عبور از کانال تولد به خروج مایع اضافی از ریه‌های کودک کمک می‌کند. همچنین، زایمان طبیعی موجب ترشح هورمون اپی‌نفرین می‌شود که موجب خالی شدن ریه‌ها از مایعات می‌شود.
  • ریسک ابتلا به فشارخون مزمن ریوی عارضه‌ای که در آن ارگان‌های نوزاد به دلیل اختلال در جریان خون به ریه دچار کمبود اکسیژن می‌شوند در کودکانی که به‌صورت طبیعی به دنیا می‌آیند.
  • نوزادانی که به‌صورت طبیعی به دنیا می‌آیند کمتر دچار آسم، آلرژی غذایی و عدم تحمل لاکتوز در زندگی می‌شوند. شاید علت آن قرار گرفتن در معرض باکتری‌های مفید در کانال تولد باشد.
  • شاید زایمان در بارداری‌های بعدی کوتاه‌تر و سریع‌تر انجام گیرد.
  • مادرانی که زایمان طبیعی انجام داده‌اند سریع‌تر و بهتر از مادرانی که سزارین انجام داده‌اند شروع به شیردهی می‌کنند.
  • پس از زایمان طبیعی، پیوند و ارتباط برقرار کردن با نوزاد راحت است زیرا فوراً او را در آغوش می‌گیرید.
  • ریسک خونریزی مادر، ایجاد لخته خون و آسیب رسیدن به ارگان‌های داخلی در زایمان طبیعی کمتر است.

معایب زایمان طبیعی

  • ترس از تولد کودک موجب اضطراب و آشفتگی عاطفی در برخی زنان می‌شود.
  • باوجوداینکه اکثر زایمان‌های طبیعی به‌خوبی انجام می‌شوند اما مشکلات پیش‌بینی‌نشده مانند خونریزی مادر ممکن است در طول زایمان اتفاق بیفتد.
  • ریسک پاره شدن پرینه در زایمان‌های طبیعی وجود دارد. این پارگی می‌تواند کم یا پارگی درجه چهار باشد که تا مقعد ادامه می‌یابد. این اتفاق، دوره بهبودی را افزایش خواهد داد.
  • اگر روی بند ناف فشار وارد شود یا مشکلات دیگری در طول زایمان ایجاد شود، ممکن است نوزاد با کمبود اکسیژن مواجه شود.
  • ممکن است نوزاد هنگام عبور از کانال تولد دچار آسیب جسمی کبودی، تورم و در موارد نادر شکستگی استخوان شود. ریسک آسیب جسمی هنگام زایمان طبیعی تسهیل شده (فورسپس یا وکیوم) افزایش می‌یابد.
  • زایمان طبیعی ممکن است احتمال افتادگی ارگان‌های ناحیه لگنی (یکی از ارگان‌های ناحیه لگنی می‌افتد و وارد کانال واژن می‌شود) را افزایش دهد.
  • در موارد بسیار نادر، ممکن است پس زایمان طبیعی وارونگی رحم رخ دهد. این، عارضه‌ای است جان شما را به خطر خواهد انداخت و زمانی اتفاق می‌افتد که بالای رحم برعکس شود. اگر فوراً درمان نشود موجب خونریزی شدید و شوک شده و شاید منجر به مرگ مادر شود.
  • اگر پارگی یا اپیزیاتومی اتفاق افتاده باشد، شاید در سه ماه اول پس از زایمان پس از آمیزش جنسی درد داشته باشید.
  • گاهی در طول زایمان به استخوان دنبالچه آسیب می‌رسد. این آسیب‌های شایع نیستند اما اگر ناحیه لگنی شما باریک باشد و شکل غیرمعمولی داشته باشد و اگر نوزاد بزرگ باشد، احتمال کبودی، جابجایی یا ترک خوردن استخوان دنبالچه بیشتر است.
  • زنانی که زایمان طبیعی داشته‌اند بیشتر از زنانی که سزارین داشته‌اند دچار بی‌اختیاری ادرار می‌شوند. زایمان طبیعی تسهیل شده، مرحله فشار آوردن طولانی و بزرگ بودن نوزاد، ریسک این عارضه را افزایش می‌دهد.
برچسب ها: