English | فارسی

مروری بر اختلالات عروق خونی – بخش اول

اختلالات عروق خونی که موجب خونریزی ناشی از نواقص عروق خونی می‌شوند، معمولاً موجب تغییر رنگ پوست به قرمز و بنفش یا کبودی می‌شود اما به‌ندرت موجب خونریزی شدید می‌شود.

مروری بر اختلالات عروق خونی - فارمد

ممکن است خونریزی درنتیجه اختلالات بافت همبند، کمبود ویتامین یا اختلالاتی که موجب تورم عروق خونی می‌شود، باشد. خونریزی زیرپوستی در بین افراد مسن‌تر شایع‌تر است (پورپورای سالمندان).

حساسیت اتواریتروسیت

حساسیت اتواریتروسیت (سندروم گاردنر-دایموند؛ سندروم کبودی دردناک) موجب ایجاد کبودی‌های دردناک معمولاً روی دست‌ها یا پاها می‌شود.
حساسیت اتواریتروسیت نادر است. این اختلال معمولاً در زنان سفیدپوستی که استرس احساسی دارند دیده می‌شود.
پزشکان از علت آن مطمئن نیستند. یکی از نظریه‌ها این است که گلبول‌های قرمز از عروق خونی فرار می‌کنند و منجر به واکنشی از نوع آلرژیک می‌شوند که موجب کبودی می‌شود. اما اکثر افراد مبتلا، علائم اختلالات روانی دارند.
افراد دچار دوره‌هایی از کبودی دردناک می‌شوند. این کبودی‌ها ممکن است خودبه‌خود یا پس از جراحت یا جراحی ایجاد شوند. کبودی‌ها در نقاط مختلف بدن غیر از محل جراحت ایجاد می‌شوند. کبودی‌ها پس از چند روز از بین می‌روند. برخی افراد هم دچار حالت تهوع، استفراغ و سردرد می‌شوند.
پزشکان ابتدا آزمایش‌هایی روی سیستم انعقاد خون انجام می‌دهند. اگر نتایج نرمال بود، نمونه اندکی از گلبول قرمز خود فرد را در پوست تزریق می‌کنند. همچنین، در ناحیه کنترل هم محلول نمک  تزریق می‌کنند که منجر به هیچ واکنشی نمی‌شود. پس از 24 تا 48 ساعت، پزشکان هر دو ناحیه تزریق را معاینه می‌کنند تا ببینند آیا نسبت به گلبول‌های قرمز واکنش نشان داده است یا نه.
کبودی‌ها خودبه‌خود خوب می‌شوند. برخی افراد، وارد مراحل درمانی می‌شوند تا بتوانند با استرس احساسی خود مقابله کنند.

اختلالات پروتئینی منجر به اختلالات عروق خونی

اختلالاتی که موجب ایجاد پروتئینی غیرعادی یا مقداری غیرعادی از پروتئین نرمال معینی در خون می‌شوند، می‌توانند باعث نازک شدن عروق خونی شوند. وقتی این عروق خونی نازک پاره می‌شوند، لکه‌های قرمز یا بنفش یا کبودی‌هایی (پورپورا) روی پوست افراد ایجاد می‌شود. اختلالاتی که منجر به پورپورا می‌شوند عبارت‌اند از:

  • آمیلوئیدوز
  • کرایوگلوبولینمی
  • پورپورای هایپرگاماگلبولینمی
  • سندروم هایپرویسکوسیتی

آمیلوئیدوز

آمیلوئیدوز موجب می‌شود که آمیلوئید پروتئین درون عروق خونی در پوست و بافت‌های زیرپوستی رسوب کند درنتیجه عروق خونی نازک می‌شوند و موجب پورپورا می‌شود. وقتی کبودی در اطراف چشم فرد یا پس از تحریکی ملایم ایجاد می‌شود، پزشکان به آمیلوئیدوز شک می‌کنند. پزشکان برای تشخیص آمیلوئیدوز، بر روی بافت‌هایی که از چربی دیواره شکم جدا می‌کنند (بایوپسی) آزمایش می‌کنند. نوع درمان بستگی به شدت آمیلوئیدوز و بافت‌های دیگری که درگیر شده‌اند دارد.

کرایوگلوبولینمی

کرایوگلوبولینمی زمانی اتفاق می‌افتد که پروتئین‌های غیرعادی ایمونوگلوبین در خون زمانی که خون خنک می‌شود (مثلاً هنگامی‌که در دستان و پاها جریان می‌یابد) تجمع می‌کنند. این پروتئین‌های غیرعادی، کرایوگلوبولین نام دارند. وقتی کرایوگلوبولین‌­ها در عروق خونی تجمع می‌کنند، عروق نشت می‌کنند و منجر به بروز کبودی‌ها و جراحات قرمز روی پوست می‌شوند.

پورپورای هایپرگاماگلبولینمی

در پورپورای هایپرگاماگلبولینمی، عروق خونی در اثر تورم ناشی از سطح بالای ایمونوگلوبین­‌ها در خون، آسیب می‌بینند. این اختلال بیشتر در زنان دیده می‌شود. نواحی تغییر رنگ کوچک و بنفش مایل به قرمز روی قسمت پایین پاها ایجاد می‌شود. این نواحی نقاط قهوه‌ای‌رنگی از خود به‌جا می‌گذارند. بسیاری از افراد اطلاعات نادرستی درباره اختلال ایمنی بنیادین مانند سندروم شوگرن یا لوپوس اریتماتوس سیستمیک (لوپوس منتشر) دارند.

پزشکان معمولاً آزمایش خون انجام می‌دهند. معمولاً آزمایش‌ها نشان می‌دهند که یک نوع از ایمونوگلوبین (IgG) افزایش پیدا کرده است.

سندروم هایپرویسکوسیتی

سندروم هایپرویسکوسیتی وقتی رخ می‌دهد که افراد مقدار بسیار زیادی از یک پروتئین خونی معین (ایمونوگلوبین) را در بدن داشته باشند. ایمونوگلوبین اضافی موجب غلیظ شدن خون شده و به‌آرامی در عروق خونی حرکت می‌کنند. سندروم هایپرویسکوسیتی جریان خون را به سمت پوست، انگشتان دست و پا، بینی و مغز محدود می‌کند. عروق خونی از خون اشباع می‌شوند و نشت می‌کنند و موجب تغییر رنگ پوست می‌شوند. پزشکان آزمایش‌های خون انجام می‌دهند ازجمله آزمایشی که غلظت خون را اندازه می‌گیرد.

برچسب ها: ,